Mahasiswa Sunda kudu “Galau”
Inget kénéh mangsa
harita, basa mimiti asup kuliah. Teu saeutik nu nanya naon pangna asup ka
Jurusan Basa Sunda téh? Diwaler wé saayana, ku sabab
cenah guru basa Sunda téh keur dibutuhkeun pisan. Enya moal munapik, kapan
pangna asup ka Jurusan Basa Sunda téh hayang geura gancang meunang pagawéan,
nya jadi guru basa Sunda téa. Kitu sigana mah anu jadi cukang lantaran loba pisan
para calon mahasiswa nu daftar ka Jurusan Pendidikan Bahasa Daerah, Universitas
Pendidikan Indonesia.
Heuleut sababaraha lila
ti saprak kuliah, kakarék nyaho yén anu jadi dadasar pangna guru Basa Sunda
keur dibutuhkeun pisan téh nya éta loba kénéh sakola di Jawa Barat anu guru basa
Sundana lain asli lulusan ti Jurusan Basa Sunda, balukarna proses pangajaran basa
Sunda di sakola téh teu efektif. Hal ieu ngalantarankeun basa Sunda kurang
dipikawanoh ku para nonoman.
Katurug-turug di lingkungan kulawarga ogé tétéla kondisina teu jauh béda. Geus arang nu maké basa Sunda dina komunikasi sapopoéna,
pangpangna di daérah pakotaan.
Nyirorotna
jumlah panyatur basa Sunda di Jawa Barat anu bisa jadi cukang lantaran
Pamaréntah Provinsi Jawa Barat
ngaluarkeun Perda No. 5 Taun 2003, anu
eusina téh ngeunaan pemeliharaan bahasa, sastra, dan aksara daerah. Ieu Perda mangrupa
lajuning laku tina kaputusan nu ditetepkeun UNESCO dina taun 2000, nya éta netepkeun ping 21 Februari
minangka poé basa indung internasional (International
Mother Language Day). Demi anu jadi tinimbanganana téh, UNESCO hayang méré
pangajén
kana basa-basa daérah, sakaligus hayang ngawawarkeun deui dipakéna basa-basa daerah ka para
panyaturna di sakuliah dunya. Tina kaputusan UNESCO baris katitén, geuning teu
hungkul basa Sunda nu keur hoshosan pikeun
nanjeur deui téh, horéng loba basa-basa daérah di sakuliah dunya
anu keur ngarandapan kasus nu sarua, nya éta kaleungitan panyaturna.